Nieprawdopodobne! Starożytny władca, którego przewidziały proroctwa!

Był nazywany mocnym królem, królem świata, królem wszystkich stron świata! 150 lat przed swoim pojawieniem się na arenie historycznej został zapowiedziany przez proroka! Podbił wszystkie liczące się ówcześnie państwa bliskiego wschodu i słynął z tolerancji. Nie było większego przez Aleksandrem Macedońskim! Cyrus Wielki – kim był?

 

Persowie wywodzący się z ludów aryjskich pojawili się na terenie północnego Iranu w IX wieku p. Chr. Przybyli tam z terenów dzisiejszej południowej Rosji. Co ciekawe sławna haplogrupa R1a1 występująca dzisiaj wśród ludności krajów słowiańskich, zwłaszcza w Polsce, występuje również w dużej liczbie wśród mieszkańców Iranu, potomków Persów. Czyżbyśmy byli krewniakami, których drogi rozeszły się prawie 3 tysiące lat temu? W VII wieku p.Chr. przodek Cyrusa i założyciel dynastii Achemenidów, Achemenes przeprowadził Persów do południowego Iranu. Cyrus Wielki (w staroperskim Kūruš, żył w 601-530 p.Chr) objął stery państwa Persów w wieku 41 lat. Początkowo władał małym terenem podległym pod plemię Anszan i budował swoją władzę stopniowo. Sprawy szybko jednak nabrały szybszego tempa. W 550 p. Chr. zbuntował się przeciwko swojemu zwierzchnikowi i zarazem dziadkowi, królowi Medów Astyagesowi, który miał być władcą okrutnym i znienawidzonym przez wyzyskiwany podatkami lud. Cyrus sprawnie rozprawił się z dziadkiem i wcielił państwo Medów do swojego władztwa. Po raz pierwszy zastosował w tym przypadku taktykę, która później miała stać się jego znakiem firmowym. Nie burzył podbitych miast i nie mordował tamtejszych elit. Podporządkowywał sobie władców, nie narzucał wielkiego ucisku ludowi. Jak chcą ówcześni greccy historycy nie oczekiwał wielkich skarbów, a zadowalał się dobrowolnymi podarkami. Jak mawiają nasi wschodni sąsiedzi: „ludzki pan”. W 547 r. p. Chr. wojnę Cyrusowi wypowiedział władca Lidii Krezus – którego imię do dziś uznawane jest za synonim bogactwa. Ten akt był spowodowany najprawdopodobniej podbiciem Uraratu (dzisiejsza Armenia) przez Cyrusa. Grecki bogacz przeliczył się jednak srogo. Cyrus zaskoczył go kontratakując w porze zimowej i podbił Lidię, a tym samym całą Anatolię w 546 p. Chr. Tym samym wywołał niepokoje w całej Grecji do tego stopnia, że nieustraszeni Spartanie wysłali do niego swoje poselstwo z jasnym komunikatem. Zagrożono Cyrusowi, żeby nie mieszał się w wewnętrzne sprawy greckie bo będzie miał do czynienia z całą potęgą Sparty! Cyrus miał na to odpowiedzieć krótko i szczerze:

 

„A kim są Spartanie?”

 

W tamtym momencie zdecydowanie nikim ważnym w porównaniu do wielkiego władcy Persów dlatego nie dziw, że nawet o nich nie słyszał. W 539 p. Chr. Cyrus Wielki dokonał największego czynu w swojej całej karierze. Wyruszył na najpotężniejsze państwo ówczesnego bliskiego wschodu czyli Babilon króla Nabonida. Persowie wykazali się przy tym dużą fachowością, gdyż aby zaskoczyć babilończyków przeprowadzili pracę irygacyjne na rzece Eufrat. Obniżyli tym samym poziom wód i mogli przejść rzekę bez użycia łodzi! Cyrus stał się najpotężniejszym władcą ówczesnego świata. Pod jego rządami znajdowały się ziemie od Morza Śródziemnego po Morze Arabskie, od dzisiejszego Uzbekistanu po Izrael. W 530 p. Chr. Przyszła i pora na wielkiego Cyrusa. Kto mieczem wojuje ten od miecza ginie – słowa wypowiedziane 500 lat później przez Jezusa sprawdziły się bezbłędnie. Cyrus został zabity podczas walk z koczowniczymi Massagetami z północy. Władczyni tego krewkiego ludu, jak podaje Herodot, nakazał odciąć głowę poległemu Cyrusowi i zanurzyć w bukłaku krwi. Odesłała ją do Persji ze słowami, że „krwi niesyty krwią jest nasycony”.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here