NIEZWYKŁY PRZYPADEK ADAMA RAINERA. KARZEŁ, KTÓRY STAŁ SIĘ OLBRZYMEM!

Pomiędzy 25 sierpnia 1930 r. i 23 maja 1931 r. Rainer został przebadany przez dwóch lekarzy – dr. Mandla i dr. Windholza. Medycy ustalili, że mężczyzna (mierzący wówczas 206 cm wzrostu) cierpi na akromegalię. Oprócz ogromnych stóp oraz dłoni Rainer wykazywał również inne objawy typowe dla tej choroby: miał wysokie czoło, wystającą szczękę oraz grube wargi i duże zęby. Po wnikliwych badaniach zdiagnozowano, że za przypadek Rainera odpowiada guz naciskający na jego przysadkę mózgową.

Etapy wzrostu Adama Rainera / Fot. Wikimedia-commons domena publiczna

Nieprawidłowe działanie gruczołu sprawiło, że organizm Rainera wydzielał nadmiernie hormon wzrostu. Lekarze uznali, że najlepszym rozwiązaniem będzie usunięcie guza. 2 grudnia 1930 r. Rainer został zoperowany przez doktora Hirscha. Zabieg zakończył się pomyślnie, ale z czasem okazało się, że udało się jedynie zahamować tempo wzrostu mężczyzny.

Na domiar złego rozwijająca się wada kręgosłupa przykuła później Adama do łóżka. Z powodu powikłań zdrowotnych Rainer – pomimo młodego wieku – został umieszczony w domu spokojnej starości. Zmarł 4 marca 1950 r. w wieku 51 lat. W chwili śmierci miał 235 cm wzrostu, stając się tym samym najwyższym człowiekiem w Austrii. Trafił do „Księgi rekordów Guinnessa”, otrzymując kategorię: „najbardziej zróżnicowana postawa”. Warto na koniec nadmienić, że najbliżsi Adam Rainera byli średniego wzrostu – jego ojciec oraz przyrodni brat mierzyli 175 cm, a matka 165 cm.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here