PSIA DOLA WETERANA- JAK KSZTAŁTOWAŁ SIĘ LOS WIARUSÓW NA PRZESTRZENI WIEKÓW?

W całej historii postać żołnierza była postrzegana często jako obywatel drugiej kategorii, osoba, która jest zbędna w czasie pokoju i nieprzydatna poza wojną. W Republice Rzymskiej wszyscy obywatele byli potencjalnymi żołnierzami. W czasie wojny odkładałeś pług i przyłączałeś się do współobywateli zgromadzonych w armii. Po wojnie wracałeś do domu, aby wypełniać nadal swoje cywilne obowiązki.

Nadszedł czas, kiedy trzeba było zorganizować zawodową służbę wojskową na pełen etat. W starożytnej Grecji było prawie tak samo jak później w Rzymie. Chociaż rząd ci zapłacił, główną motywacją było zdobycie łupów wojennych i zrealizowanie celów wojny.

W Egipcie było zupełnie inaczej. Ponieważ nie prowadził on nieustannych, ekspansywnych wojen jak Grecy, czy Rzymianie, w większości wykorzystywał on armię cywilną, wysyłając wszystkich do domu po odbyciu służby wojskowej.

A co się działo z weteranami – żołnierzami, którzy zakończyli swoją służbę? W takiej choćby Sparcie mężczyźni w zasadzie nie przechodzili na emeryturę, tak naprawdę przez całe życie byli wojskowymi, aż do 65 roku życia, a tylko nieliczni dożywali tego sędziwego wówczas wieku.

RZYM I ŚWIAT ANTYCZNY

W świecie rzymskim istniał chroniczny problem związany z tym, co należy zrobić z wojskowymi po osiągnięciu wieku emerytalnego lub w momencie, w którym wygasł okres zatrudnienia. Młodzi ludzie mieli obiecaną ziemię po przejściu na emeryturę. Inne korzyści były dostępne dla weteranów.

Ale nawet przywileje względem weteranów nie były zawsze dotrzymywane. Zamiast obiecanych majątków w Italii bądź Hiszpanii dostawali oni kawał nieurodzajnej ziemi w podbitej Galii lub Germanii, bardzo daleko od swoich domów i rodzin.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here